Rushe, rozpiski, umowy: przeglądanie Dysku zespołu w miniaturach

Wyobraźmy sobie niezależną montażystkę, która przygotowuje film firmowy razem z kolorystą, asystentem i producentką. Zdjęcia trwały trzy dni: setki ujęć, zdjęcia z rozpoznania terenu, codzienna rozpiska dnia zdjęciowego, rozpiska techniczna, dwie umowy o przeniesienie praw. Wszystko istnieje, ale jest rozrzucone po mailach, pendrive’ach i folderach komunikatorów. Nikt tak naprawdę nie wie, która wersja jest właściwa.

Prawdziwy problem: pobieranie, żeby się dowiedzieć

W wielu zespołach pierwszą czynnością po otrzymaniu pliku jest jego pobranie… żeby odkryć, że to nie ten. W przypadku folderu z rushami ten odruch kosztuje czas i miejsce na dysku. W przypadku PDF-a tworzy duplikaty: „rozpiska_dnia_v2”, „rozpiska_dnia_v2_FINAL”, „rozpiska_dnia_v2_FINAL_bis”.

Wspólna przestrzeń, w której najpierw się ogląda, a dopiero potem pobiera, rozwiązuje sporą część tych problemów. Właśnie to oferuje Dysk Misi.Link.

Miniatury: przeglądanie jak w folderze ze zdjęciami

Dysk można wyświetlać jako listę albo w miniaturach. W widoku miniatur jedno kliknięcie zdjęcia lub filmu otwiera go w dużym rozmiarze w przeglądarce, a strzałki przechodzą do następnego. Nasza montażystka może więc przeglądać zdjęcia z rozpoznania terenu lub sprawdzić ujęcie, niczego nie zapisując na komputerze.

Kilka nawyków, które pomagają wykorzystać ten widok:

• Jeden folder na dzień zdjęciowy, a w nim podfoldery według kamery lub miejsca: szybko znajdziesz potrzebny dubel.
• Nazwy, które dobrze się sortują: data w formacie rok-miesiąc-dzień, numer sekwencji, potem wersja.
• Lekkie wersje robocze obok plików oryginalnych: przeglądarka nie odczyta wszystkich surowych formatów kamer, a lekkie wersje przegląda się szybciej.

Pliki PDF: pierwsza strona bez pobierania

Dokumenty produkcyjne to niemal zawsze pliki PDF: rozpiski dni zdjęciowych, rozpiski techniczne, umowy, plany pracy. Na Dysku każdy PDF pokazuje swoją pierwszą stronę w miniaturze. To dokładnie to, czego trzeba, żeby rozpoznać dokument: data i tytuł znajdują się na samej górze.

Powiedzmy jasno, co to daje. Miniatura służy do zidentyfikowania właściwego pliku i wychwycenia złej wersji. Żeby przeczytać całą umowę, trzeba ją oczywiście otworzyć. Ale pobierasz już tylko to, czego naprawdę potrzebujesz.

Wyszukiwanie, kolory, zaznaczanie

Gdy Dysk się rozrasta, głównym narzędziem staje się wyszukiwarka. Pole wyszukiwania (skrót: klawisz „/”) podpowiada wyniki już po dwóch literach. Możesz wpisać kilka słów w dowolnej kolejności, nie przejmując się akcentami ani wielkimi literami, a nawet szukać po rozszerzeniu, np. „pdf”. Znaleziony plik jest podświetlony w swoim folderze.

Dwa praktyczne szczegóły dla zespołu:

• Kolory: siedem kolorów, zarówno dla folderów, jak i plików. Czerwony oznacza „do poprawy”, zielony „zatwierdzone”: to zespołowa konwencja, którą widać od razu, i widzą ją wszyscy członkowie zespołu w planie Entreprise.
• Zaznaczanie jak na komputerze: Cmd lub Ctrl + kliknięcie, Shift + kliknięcie, prostokąt zaznaczania, prawy przycisk myszy. Zaznaczenie pobierzesz w ZIP-ie, a kompresję lub duplikowanie wykonasz bezpośrednio na serwerze, bez ponownego pobierania.

Kto co może robić?

Wspólny Dysk ma sens tylko wtedy, gdy każdy wie, czego może dotykać. W planie Entreprise Dysk (5 TB) jest współdzielony przez zespół liczący dziesięć kont. Administrator wybiera dla każdego członka „Może edytować” lub „Tylko odczyt”. Asystent może porządkować rushe, a stażysta lub korektor przegląda i pobiera pliki bez ryzyka, że przez pomyłkę przeniesie folder.

Dysk zachowuje też ślad: zakładka Aktywność pokazuje, kto co dodał, przeniósł lub usunął i kiedy. Plik usunięty przez pomyłkę zostaje w koszu przez 30 dni, a przywrócony folder wraca razem z całą zawartością. Linki do udostępniania całego zespołu zarządzasz z jednej zakładki: możesz tam przedłużyć, wyłączyć lub usunąć link, nie kasując niczego na Dysku.

W przypadku umów można pójść dalej: folder może być chroniony kodem. Pozostali członkowie zespołu widzą wtedy tylko jego nazwę z kłódką, a folder nie pojawia się ani w ich wynikach wyszukiwania, ani w aktywności.

Co warto wiedzieć, zanim na tym polegasz

Aby miniatury i podglądy działały, serwery muszą móc odczytać pliki. Dysk zespołu nie jest więc szyfrowany od końca do końca: chroni go szyfrowane połączenie (HTTPS) i szyfrowanie przechowywanych danych. Jeśli wysyłka wymaga szyfrowania end-to-end, odpowiedni jest klasyczny transfer, bez podglądu.

A jeśli chodzi o akceptację przez klienta, nie trzeba otwierać mu Dysku: przy wysyłce opcja „Tylko podgląd” pozwala mu oglądać zdjęcia, filmy i pliki PDF bez możliwości ich pobrania. Może zatwierdzić lub poprosić o zmiany oraz komentować co do klatki. Pozostaje jedno ograniczenie: zdeterminowana osoba zawsze może zapisać to, co widzi na ekranie.

A jeśli swoje pliki także sprzedajesz?

Twórcy, którzy przygotowują szablony, tutoriale lub inne zasoby, mogą je także sprzedawać na Misi.Link: ze stroną produktu (ilustracja, opis, cena), kodami promocyjnymi, numerami seryjnymi dla oprogramowania, publicznym sklepem i fakturami. Wszystko jest opisane na stronie Fonctionnalités, a oferty znajdziesz w zakładce Tarifs.

Do wypróbowania przy kolejnym projekcie

Każde konto, nawet darmowe, ma swój Dysk o pojemności 100 GB: to okazja, by przetestować miniatury, przeglądarkę i podgląd plików PDF na prawdziwym folderze ze zdjęć. Współdzielenie w zespole jest natomiast częścią planu Entreprise. Załóż konto, wgraj folder z rushami i dokumentami produkcyjnymi, a potem sprawdź, czy nadal musisz wszystko pobierać.